Factsheet 1

EPA’s? Onderhandelingskader, mogelijkheden en risico’s.

Economic Partnership Agreements (EPA’s) zijn in essentie vrijhandelsverdragen waarover de EU sinds 2002 onderhandelt met 77 landen in Afrika, het Caraïbisch Gebied en de Stille Oceaan: de zogenaamde ACS-landen. Ongeveer 80% van de Minst Ontwikkelde Landen (ook wel de "MOL’s" genoemd) in de wereld behoren tot deze groep ACS-landen.

Maatschappelijke organisaties over de hele wereld maken zich grote zorgen over EPA’s zoals deze nu op de onderhandelingstafel liggen, omdat de EU vooral oog lijkt te hebben voor haar eigen economische belangen.

De EU wil min of meer volledige wederzijdse liberalisering van de landbouw en industrie, waardoor de ACS-landen geen mogelijkheid meer hebben om hun economieën op te bouwen achter beschermende tariefmuren. Het feit dat de EU veel
onderhandelingscapaciteit heeft en de grootste ontwikkelingshulpdonor is van veel ACS-landen, zorgt daarnaast voor ongelijke onderhandelingsrelaties.

Er spelen vele ingewikkelde onderwerpen rond de EPA’s. In dit Factsheet wordt met name toegelicht in welk kader over deze EPA’s onderhandeld wordt en welke elementen er aan dit proces ten grondslag liggen. De nadruk ligt hierbij op de relatie tussen EPA’s en de wereldhandelsorganisatie -de WTO-, ten opzichte van handel in goederen.

Download het factsheet hier